अजितदादांच्या वक्तशीरपणाचे आणि शिस्तीचे अनेक किस्से प्रसिद्ध आहेत, परंतु मला आलेला अनुभव त्यांच्यातील एका संवेदनशील आणि तत्त्वनिष्ठ माणसाचे दर्शन घडवतो. दादा एकदा सांगली दौऱ्यावर येणार होते, तेव्हा त्यांना आणण्यासाठी आम्ही कराडला गेलो होतो. परतीच्या प्रवासात आष्ट्याजवळ आल्यावर दादांनी फ्रेश होण्याची इच्छा व्यक्त केली, त्यानुसार आम्ही सांगली सर्किट हाऊस गाठले. तिथे पोहोचल्यावर दादांच्या सूचनेनुसार मी नाश्त्याची सोय केली. चहा-नाश्ता आटोपून दादा जेव्हा सर्किट हाऊसबाहेर पडले, तेव्हा ते अचानक थांबले आणि त्यांनी मला विचारले, "मनोज, नाश्त्याचे बिल दिले का?" मी "दादा, मी देतो ना" असे म्हणताच, त्यांनी "हे बरोबर नाही" असे ठामपणे सांगून स्वतःच्या खिशातील पैसे काढले आणि तेथील लाड मामांकडे सुपूर्द केले. आपल्या पदाचा किंवा अधिकाराचा बडेजाव न मिरवता, सामान्य कर्मचाऱ्याचे पैसे वेळेवर देण्याची त्यांची ही वृत्ती मनाला स्पर्शून गेली.
आपला नम्र,
मनोज भिसे,
अध्यक्ष:- लोकहित मंच, सांगली.